اين كتاب شرح اتفاقات و وقايع زندان نيست، بلكه سرگذشتي است از آنچه بر سر يك زنداني آمده است، سرگذشتي كه كرورها مردم به آن گرفتار شده اند و از آن رنج برده اند. سرگذشتي است از درون اردوي متمركز اسيران جنگ از زبان يكي از بازماندگان. اين سرگشت به وحشت هاي بزرگ كه بسيار از آن سخن رفته ولي كمتر باور شده است كاري ندارد، بلكه از توده هائي از رنجهاي پراكنده سخن می  گويد. به عبارت ديگر اين نوشته تلاشي است براي نشان دادن اينكه زندگي روزانه اردوي اسارت چگونه در افكار زنداني معمولي اثر می  گذاشت.

بيشتر رويدادهائي كه در اين كتاب می  بينيد در زندانهاي بزرگ و معروف انجام نگرفت، بلكه در زندانهاي كوچكي بود كه بيشتر كشتارها روي داد. اين داستان رنجها و مرگ قهرمانان بزرگ و شهيدان سرشناس نيست و از كاپوها يا سردسته هاي مشهور، يعني آن زندانيهائي كه بنام معتمد شناخته می  شدند و امتيازهاي ويژه اي داشتند، صحبت نمي كند . نه از زندانيان نامي سخن می  گويد نه از زندانهاي مشهور و نه از زندانبانان معروف. پس اين كتاب حكايتي نيست از رنجهاي سروران، بلكه سرگذشتي از فداكاريها و رنجهاي فوجي از محرومين ناشناس و ناشناخته، از آناني كه بر دوش و بازو، نشان مشخصي نداشتند... 

اگه پايه اي كه بخونيش يه ميل بزن برات ميفرستمش  !‌‌ ! ! !